fbpx

Pasożyty wewnętrzne i odrobaczanie

Pasożyty wewnętrzne i odrobaczanie

Wszystkie zwierzaki, niezależnie od wieku, wielkości, utrzymania, trybu życia i sposobu żywienia są narażone na pasożyty. Najczęściej spotykane u naszych pupili dzieli się na te bytujące w jelitach: glisty, tasiemce, włosogłówki, tęgoryjce i te pozajelitowe: nicienie sercowe, płucne, podskórne i te występujące w oku.

 

Do zarażenia młodych dochodzi bardzo wcześnie, kocięta mogą zarazić się glistą od mamy w czasie karmienia, a szczenięta mogą być zarażone już w życiu płodowym, na skutek przenikania larw przez łożysko suczki. Później psy i koty zarażają się formami inwazyjnymi (jaja glist, włosogłówki, tęgoryjców) ze środowiska (gleba, woda). Pasożyty mogą znajdować się też w surowym mięsie lub w małych ofiarach naszego czworonoga: myszach, królikach, ptakach.

 

Pierwsze odrobaczanie u kociąt przypada na 5-ty tydzień życia, powtarzamy odrobaczanie co 5 tyg, dopóki są karmione mlekiem matki. Szczenięta zaczynamy odrobaczać w wieku 2 tygodni i powtarzamy co 3 tygodnie przez okres karmienia. Wraz z pierwszym odrobaczaniem maluchów, odrobaczamy również ich mamę.

 

Podczas pobytu za granicą, Twój pupil jest dodatkowo narażony na pasożyty przenoszone przez komary tj. nicień Dirofilaria (inaczej mikrofilarie, coraz częściej spotykane też w Polsce).

Jakie są objawy zarobaczenia?

Pamiętajcie, że również zwierzaki niewychodzące z domu są narażone na pasożyty. Właściciele przynoszą formy inwazyjne na butach, ubraniach, rękach, może się zdarzyć, że do domu wpadnie mysz lub wleci ptak. Wiele inwazji przebiega bezobjawowo lub objawy mogą być wręcz niezauważone, zwierzę ma gorszy apetyt, sierść straciła swój połysk, raz na jakiś czas zwierzak potrafi zwymiotować, mieć biegunkę, czasami w kale pojawia się śluz lub krew. Zwierzęta mogą mieć podrażniony odbyt, pocierać nim o podłoże. Młode zwierzaki często mają wzdęty brzuch. Bądź wyczulony na takie objawy. Przy większych inwazjach zwierzęta chudną lub wręcz wkrada się anemia. Przy Dirofilariozie, w zalezności od jej rodzaju, możecie zaobserwować podskórne niezapalne guzki, chroniczny kaszel, duszność, osłabienie i ogólny spadek kondycji.

Jak często odrobaczamy dorosłego zwierzaka?

To zależy od trybu życia Twojego czworonoga. Jeżeli jest kotem wychodzącym albo psem wolnobiegającym, zagrożenie jest większe. Kontakt z innymi zwierzętami na spacerach, wystawy, konkursy, pobyty w hotelach, przeznaczenie do hodowli, częste podróże wymagają częstszego zabezpieczania przeciwko pasożytom. Jeżeli kociak poluje na myszy, ptaki, zjada ślimaki albo zarówno kot jak i pies jest karmiony surowym mięsem, rybami i podrobami musisz pomyśleć o regularniejszym odrobaczaniu. Psom pracującym – myśliwskim, policyjnym, terapeutom przeznaczonym do pracy z dziećmi konieczna jest okresowa profilaktyka. Standardowe odrobaczanie wykonuje się co kwartał, ale jeżeli Twój pies przebywa na niekontrolowanym wybiegu, zjada padlinę, jest psem myśliwskim, a kot wychodzący poluje, ma kontakt z innymi bezdomnymi zwierzętami, z małymi dziećmi i osobami o obniżonej odporności zaleca się odrobaczanie nawet co miesiąc.

 

Pamiętajcie o profilaktycznym użyciu środków przeciwpasożytniczych przed podróżą za granicę, to zdecydowanie ograniczy lub nawet wykluczy ryzyko zarażenia. W ostatnich latach pojawiła się wśród naszych czworonogów, nieznana wcześniej inwazja Dirofilariozą. Wywołuje ją nicień przenoszony przez komary. Najprawdopodobniej pasożyt ten trafił do Polski wraz ze zwierzętami, które spędzały wakacje na południu naszego kontynentu. Pasożyty te rozwijają się długo (nawet do 10mcy), a objawy możecie zauważyć nawet po kilku latach. Psy przebywające na terenie Basenu Morza Śródziemnego mogą zostać również zarażone pierwotniakiem Leishmania, przenoszonym przez ćmianki. Jeżeli będziecie ciekawi tego zagadnienia, rozwinę je w kolejnych artykułach.

Badanie kału i krwi

Aby upewnić się czy Twój zwierzak jest zarażony nicieniami lub tasiemcami niezbędne jest wykonanie badań kału na obecność wydalanych postaci pasożytów tj. jaj, onkosfer. Zalecane jest zebranie próbek z 3 kolejnych dni. Wystarczy niewielka ilość od 3 do 5 g. Możesz do tego użyć specjalne pojemniczki ze szpatułką do kupienia w aptece. Materiał musisz trzymać w lodówce. Po zebraniu ostatniej próbki nie czekaj długo, najlepiej od razu zanieś je do lecznicy. Ważne jest aby takie badania przeprowadzać systematycznie przed odrobaczaniem. Badanie to jest konieczne u zwierząt bezdomnych, przygarniętych oraz po podróżach.

 

Jeżeli chcemy wykluczyć Dirofilarię immitis lub repens, konieczne jest zbadanie próbki krwi na obecność mikrofilarii lub jej antygenów. Niektóre parametry w badaniu ogólnym krwi również mogą zasugerować lekarzowi zakażenie pasożytami, dlatego tak ważne są również kontrolne badania przynajmniej raz w roku.

Czy ja mogę się czymś zarazić?

Często podczas wizyty u lekarza weterynarii pada pytanie: czy mogę zarazić się owsicą od mojego psa lub kota? Odpowiedź brzmi: NIE. Owsik ludzki jest pasożytem występującym wyłącznie u ludzi. Nasze psy i koty nie mają owsicy, ale…

 

Niektóre tasiemce i nicienie mogą przenosić się na człowieka.Torbiele bąblowcowe, Toksokaroza oczna lub trzewna, Giardioza, Toksoplazmoza, Tęgoryjczyca – Zespół larwy wędrującej to choroby, których przyczyną są pasożyty występujące u naszych zwierząt. Szczególnie narażone są osoby, które przebywają w stałym kontakcie ze zwierzętami, które mogą przenosić choroby pasożytnicze. Szczególną uwagę muszą zwrócić na to rolnicy, myśliwi, pracownicy hodowli i rzeźni. Stopień ryzyka wzrasta u kobiet w ciąży, niemowląt, dzieci i osób z obniżoną odpornością (osoby starsze, zarażone wirusem HIV, po leczeniu chorób autoimmunologicznych i leczeniu immunosupresyjnym, po transplantacji narządów).

 

Pytacie, czy ja muszę się odrobaczać? Nie ma takiej potrzeby. Przestrzegając podstawowe zasady higieny nie zarazimy się. Człowiek zaraża się drogą doustną tzn. spożywając wodę lub posiłki zanieczyszczone odchodami lub wkładając brudne ręce do ust. Wyjątek stanowią, zoonozy, czyli choroby wymienione powyżej. Jeżeli Twój zwierzak jest zakażony chorobą, która może przenieść się na człowieka, warto abyś i Ty się przebadał i dopiero lekarz rodzinny podejmie decyzję o konieczności odrobaczenia i Ciebie.

Zapobieganie

Bardzo ważnym zadaniem dla Was, jako właścicieli jest sprzątanie odchodów na spacerach za każdym razem. Nie mają one wtedy jeszcze form inwazyjnych, więc nie są dla Ciebie zagrożeniem, ale leżące kilka dni, stają się niebezpieczne. Np. jaja glist wydalane z kałem, w ciągu 2-3 tygodni stają się inwazyjne i zachowują zdolność do zarażania przez wiele miesięcy. Przez zarażanie żywicieli pośrednich (ślimaków, ptaków, gryzoni) przyczyniamy się do dłuższego przeżywania pasożyta w środowisku.

 

Karm swojego czworonoga karmami gotowymi lub podawaj gotowane jedzenie. Nie powinien mieć kontaktu z surowym mięsem nieznanego pochodzenia, gryzoniami, padliną, a zwierzęta mieszkający przy gospodarstwach lub rzeźniach nie mogą mieć styczności z łożyskami, poronionymi płodami, tuszami zwierząt.

 

Myj ręce po każdej zabawie z czworonogiem, a szczególnie przed posiłkiem.

 

Nie jedz podczas zabawy. Szczególny nacisk kładę na spożywanie posiłków przez dzieci, które bawią się piaskownicy. Dzieci są szczególnie narażone na zarażenie ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego. Jeżeli nie mamy dostępu do bieżącej wody, same mokre chusteczki higieniczne nie wystarczą. Należy pamiętać też o odgradzaniu placów zabaw z piaskownicami, zamykaniu furtek oraz nakrywaniu piaskownic, zapobiegnie to wchodzeniu do nich zwierząt głównie wolno żyjących kotów. Piasek w takich miejscach powinien być systematycznie wymieniany. Najlepiej nie wprowadzajcie swoich czworonogów na takie tereny rekreacyjne.

 

Unikaj kontaktu z nieznanymi Ci zwierzętami.

 

Myj jagody i inne zdobycze z lasu, unikniesz zarażenia pasożytami przenoszonymi wraz z odchodami lisów.

 

Dbaj o czystość w swoim domu, regularnie odkurzaj, myj podłogi, codziennie sprzątaj kuwetę. Pamiętaj też o otoczeniu wokół domu, w ogródku, na działce.

 

Pod żadnym pozorem nie kompostuj psich i kocich odchodów. Tym bardziej, jeżeli myślisz o nawożeniu roślin przeznaczonych do spożycia.

 

Zabezpieczaj swojego zwierzaka również przed pasożytami zewnętrznymi – pchłami, wszołami (są one żywicielami pośrednimi niektórych tasiemców).

 

Jeżeli zadbamy o wszystkie te rzeczy w naszym otoczeniu i regularne odrobaczanie naszego pupila, żadne robale nam nie straszne!